Maj 21st, 2010 by mirabelka

Każda z nas marzy, by jak najdłużej pozostać piękną i młodą. Niestety czas jest nieubłagalny i mimo iż czujemy się znakomicie, wygląd naszej skóry zdradza wiek, który tak skrzętnie staramy się ukryć – najczęściej zmarszczki. Główna przyczyną takiego stanu rzeczy są okrutne zmarszczki mimiczne, pojawiające się już w wieku dwudziestu lat. Winę za to, najczęściej ponosi przesadna mimika twarzy. Czy istnieją jakieś metody by wydłużyć młody wygląd skóry i wyeliminować zmarszczki? Całe szczęście tak. Botoks na zmarszczki mimiczne to niezawodny sposób. Dowiedzmy się zatem, czym dokładnie jest  ta metoda.

Jad kiełbasiany, toksyna botulinowa lub po porostu botoks

Jest to mieszanina kilku różnych białek przyczyniająca się do powstania bakterii o właściwościach rozkurczowych. Znana już na początku XX wieku, znalazła swoje zastosowanie w medycynie estetycznej dopiero na początku tego stulecia. Sekret botoksu polega na zdolności do blokowania przepływu impulsu z nerwu do mięśnia, utrudniając skurcz tego mięśnia. Skurcze mięśni twarzy powodują marszczenie się skóry je pokrywającej. Wielokrotnie marszczona przez grymasy twarzy skóra, traci swoją elastyczność i ustępuje miejsca zmarszczkom ją pokrywającą.

Botoks profilaktycznie czy leczniczo?

Sposób w jaki wykorzystamy ów preparat zależy najczęściej od naszego wieku. Mając lat dwadzieścia warto zastanowić się nad profilaktycznym zabiegiem. W tym wieku mamy szansę zatrzymać młodość – złagodzona mimika pomoże nam wydłużyć czas pojawienia się zmarszczek mimicznych. Gdy na profilaktykę jest już za późno istnieje możliwość zastosowania botoksu na już istniejące zmarszczki. To także jest skuteczny sposób ich korygowania. Wtedy jednak musimy liczyć się z tym,  iż jedna aplikacja nie wystarczy. Zazwyczaj jesteśmy zmuszeni uzupełniać preparat raz na jakiś czas, a to zależy już od indywidualnych predyspozycji skóry.

Czy to bezpieczne?

W porównaniu do operacji plastycznych, czy innych tego typu zabiegów, botoks jest metodą wyjątkowo bezpieczną. Zanim zdecydujemy się na aplikację, lekarz bądź wykwalifikowany specjalista określi nasz stan skóry, wyeliminuje ewentualne przeciwwskazania – alergia, choroby – i określi ilość preparatu, stopień jego stężenia i miejsca wstrzykiwania. Sam zabieg jest prawie że całkowicie bezbolesny, możemy odczuwać jedynie lekkie ukłucie przy aplikacji cienką igłą.  Na skórze nie pojawią się nieestetyczne blizny, w najgorszym wypadku małe obrzęki bądź sińce jak przy każdym inny ukłuciu. Zaraz po zabiegu możemy wrócić do swoich codziennych obowiązków, pamiętając jedynie by nie wykonywać gwałtownych ruchów.

2,6 k

Maj 3rd, 2010 by izabela

Niewielka nadwaga to problem głównie estetyczny. Natomiast otyłość to już poważny problem zdrowotny. Mówimy o niej, gdy tkanka tłuszczowa przekracza 25% masy ciała u kobiet i 20% u mężczyzn. Gdy tkanka tłuszczowa jest równomiernie rozłożona pod skórą, stanowi mniejsze zagrożenie. Gdy gromadzi się w obrębie jamy brzusznej jest przyczyną wielu chorób. Każda otyłość może skutkować wysokim ciśnieniem, zawałem serca i mózgu, zatorami i wylewami. Dyskomfort powodują  choroby stawów i  zwyrodnienia kręgosłupa. Zwiększa się też prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwory i nerki oraz cukrzycę typu 2.  Do tego dochodzi skłonność do szybkiego meczenia się i mniejsza sprawność fizyczna. To wszystko zmusza do podjęcia decyzji o odchudzaniu.

Wyjście radykalne – zmniejszenie żołądka

Operacja chirurgiczna polegająca na zmniejszeniu żołądka jest poważnym zabiegiem przeprowadzanym u osób, których wskaźnik BMI wynosi 40. Przykładowo oznacza to pacjenta o wadze ponad 105 kilogramów przy wzroście 160 centymetrów. Przed operacją wymagana jest konsultacja z psychologiem, który oceni, na ile pacjent jest zdeterminowany i podda się zaleceniom pooperacyjnym. Chodzi tu o panowanie nad apetytem, gdyż po operacji pojemność żołądka wynosi zaledwie 30 ml, więc spożywanie większych porcji grozi powikłaniami, łącznie z popękaniem szwów.

Najczęściej zmniejszenia żołądka dokonuje się poprzez pionową opaskową plastykę żołądka, co skutkuje utworzeniem wąskiego pojemnika oddzielonego od pozostałej części żołądka opaską i szwami. Inną metodą jest przewiązywanie żołądka, dzieląc go na dwie części. Do części górnej trafia niewielka ilość pokarmu, dając poczucie sytości, potem powoli przesącza się do dolnej części. Taki zabieg można wykonać laparoskopowo.

Operacja trwa 2 godziny. Przez kilka tygodni wymagana jest płynna dieta, potem   można spożywać stałe pokarmy, ale jednorazowo w niewielkich ilościach. W ciągu półtora roku – do dwóch lat waga maleje o połowę i się już stabilizuje. W tym czasie następuje unormowanie ciśnienia,  zmniejszenie stężenia cholesterolu, odciążenie stawów i kręgosłupa, zahamowanie cukrzycy.

Mniej inwazyjną metodą jest „balonikowanie” żołądka. Przez przewód pokarmowy wprowadza się sondę z miękkim balonikiem, po czym wypełnia się go solą fizjologiczną. Obecność balonika w żołądku sprawia, że zmniejsza się jego objętość, więc mniejsza ilość pokarmu daje uczucie sytości.

W ciągu 6 miesięcy, bo po tym czasie balonik musi być usunięty, obserwuje się chudnięcie od 9 do 30 kilogramów. Jeśli taki ubytek wagi jest niewystarczający, można ponownie przeprowadzić zabieg. Skutki uboczne, takie jak pękniecie balonika, nietolerancja organizmu czy owrzodzenie żołądka, są rzadkie.

Zaufaj dietom

Powyższe zabiegi nie zawsze mogą być wykonywane, trzeba dysponować odpowiednim zdrowiem oraz … gotówką. NFI rzadko je finansuje. Poza tym stosuje się je przy znacznej nadwadze. Pozostałym pozostaje tylko dieta oraz ćwiczenia fizyczne pozwalające na szybszą przemianę materii. Diety są skutecznym, a przede wszystkim zdrowym sposobem na pozbycie się nadwagi czy otyłości. Wymagają jednak wewnętrznej dyscypliny i determinacji. Dietetycy twierdzą, że tylko najwyżej 10% osób przystępujących do odchudzania osiąga pożądaną wagę i sylwetkę. Pozostali, wcześniej czy później, rezygnują z narzuconych sobie rygorów i powracają do niezdrowych nawyków odżywiania. Ważne jest więc, by z rozsądkiem wybrać rodzaj diety, by móc, znając swoje ograniczenia i upodobania, przestrzegać jej wymogów. Dieta nie powinna być zbyt restrykcyjna, nie może jej towarzyszyć stałe odczuwanie głodu i rozmyślanie o jedzeniu. Powinna być niskokaloryczna, co można osiągnąć, rezygnując z cukrów, tłuszczu i żywności wysoko przetworzonej, zastępując je owocami i warzywami, produktami z ciemnej mąki itp., oraz urozmaicona. Powinna zawierać wszystkie niezbędne minerały i witaminy, by nie doszło do niedoborów pokarmowych zagrażających anemią. Posiłki w formie niewielkich porcji powinny być spożywane regularnie co 3 – 4 godziny, co zapewnia szybszą i efektywniejszą przemianę materii. Nie dochodzi też wówczas do ataków żarłoczności, co się zdarza, jeśli głód mocno doskwiera. Jednocześnie jest to warunek na utrzymanie wagi po zakończonej kuracji odchudzającej.

Należy chudnąć powoli. Dietetycy zalecają zrzucanie tygodniowo od pól do kilograma, nie więcej. Wówczas efekt jo- jo nie ma szans na pojawienie się.

To pomaga w odchudzaniu

Idealna sytuacja jest wtedy, gdy możemy skorzystać z pomocy dietetyka i trenera indywidualnego, którzy ustalą dietę i indywidualny trening. Ale bez nich można sobie poradzić. Należy zapewnić sobie codzienną dawkę ruchu. Może to być jazda na rowerze, energiczny marsz czy gimnastyka lub ćwiczenia na siłowni. Ważne jest, by wysiłek był systematycznie powtarzany.

Dodatkową pomocą w odchudzaniu są tabletki. Te, które zawierają błonnik znacznie powiększający w żołądku swą objętość, pozwalają na zmniejszenie uczucia głodu. Wypełniając żołądek, dają poczucie sytości, a to pozwala na zmniejszenie kolejnych porcji. Tylko w taki sposób można schudnąć ok. pół kilograma tygodniowo. Inne tabletki, nabywane z pewnego źródła, przyspieszają spalanie tłuszczu.

5,2 k